Wie vastloopt denkt in eerste instantie vaak aan stress, drukte of overbelasting. Maar vaak speelt er iets anders mee: verlies. Verlies dat je hebt meegemaakt en dat zwaar was, of waarvoor weinig of geen aandacht is geweest. Soms draag je verlies met je mee zonder dat je het meteen als zodanig herkent.

Veel mensen beseffen niet hoeveel invloed dat verlies heeft op hun klachten. Bij verlies denken we meestal aan zichtbaar verlies, zoals het overlijden van een dierbare, het verlies van gezondheid, werk of een relatie. Maar verlies is niet altijd zo zichtbaar. Het kent veel meer vormen. Het kan ook gaan om een onvervuld verlangen, een toekomstbeeld dat verandert, een rol die wegvalt of iets wat je nooit hebt gekregen.

Het kan ook gaan om verlies van jezelf. Na een betekenisvol verlies kun je merken dat je niet meer dezelfde persoon bent als daarvoor. Alsof je jezelf moet terugvinden. Rouw kan voelen alsof je een deel van jezelf bent kwijtgeraakt.

Tegelijk heeft het gevoel jezelf kwijt te zijn niet altijd één duidelijke oorzaak. Het kan ook geleidelijk ontstaan doordat je bent gaan leven naar wat veilig of gewenst leek, vaak al vanaf jonge leeftijd. Daaruit kunnen patronen en overtuigingen groeien die ooit hielpen om te overleven, maar die op een gegeven moment gaan knellen.

Verlies kan zich opstapelen en ander verlies met zich meebrengen. En wat we vaak vergeten: in elke verandering zit een vorm van verlies. Je hebt iets los te laten, je laat iets achter dat ooit vertrouwd was.

Verlies laat sporen na. Het werkt door in je gedrag, keuzes en patronen en kan zich later uiten in klachten. Soms ervaar je vooral die klachten, zoals vermoeidheid, onrust, spanning of leegte, zonder meteen te zien waar ze vandaan komen. Op een gegeven moment kun je hierin vastlopen.