Van vastlopen naar jezelf terugvinden

Wanneer je vastloopt in je leven of in je werk, gaat dit vaak gepaard met het gevoel dat je jezelf bent kwijtgeraakt.

Misschien herken je dat je vervreemd bent geraakt van wie je in wezen bent, van je eigen gevoelens, behoeften, waarden en verlangens.
Dat je niet meer goed weet wie je bent, wat je wilt of wat voor jou belangrijk is.

Je voelt je leeg en mist richting.

Zingeving en bezieling ontbreken en je merkt dat je niet meer leeft op een manier die echt klopt voor jou.

Misschien laat je je steeds vaker leiden door wat er van buitenaf gevraagd wordt, in plaats van door je innerlijke kompas.
En leef je vooral vanuit je hoofd, waardoor je minder in verbinding bent met je hart en dus ook met jezelf.

Soms ontstaat het gevoel dat je jezelf bent kwijtgeraakt na een betekenisvol verlies.
Een overlijden, scheiding, ziekte of andere grote verandering kan zo'n diepe impact hebben dat je niet alleen iemand of iets verliest, maar ook jezelf.
Een deel van jou lijkt verloren: je houvast, je identiteit en je gevoel van betekenis.

Wie ben je nog zonder de ander, zonder je werk, zonder je gezondheid?
Verlies kan maken dat je jezelf niet meer herkent.

Alsof alles wat vertrouwd was uit je handen is geglipt en je opnieuw moet ontdekken wie jij bent in het leven dat is veranderd.

Maar jezelf kwijtraken gebeurt vaak ook geleidelijk.

Veel mensen hebben al vroeg in hun leven geleerd zich aan te passen om zich veilig te voelen, gezien te worden en erbij te horen. Wanneer je als kind niet kreeg wat je nodig had, ontwikkel je patronen om daarmee om te gaan. Zoals pleasen, zorgen, controle houden, perfectionisme, altijd doorgaan of jezelf kleiner maken dan je bent. Patronen die je ooit hielpen om je staande te houden, vaak gevoed door overtuigingen als “ik moet sterk zijn”, “ik mag niet tot last zijn” of “ik moet het goed doen”.

Onder deze patronen liggen vaak angsten, zoals de angst om afgewezen te worden, de angst om niet goed genoeg te zijn en faalangst.

Mogelijk ben je gaandeweg ook een rol gaan dragen die niet van jou is of heb je verantwoordelijkheden op je genomen die niet bij jou horen.

Kortom, je bent gaan leven naar wat veilig of gewenst leek, in plaats van naar wie jij werkelijk bent. Zo ben je jezelf langzaamaan kwijtgeraakt.

Jezelf kwijtraken is daarmee ook een vorm van verlies. Vaak minder zichtbaar, maar zeker niet minder ingrijpend.

In mijn praktijk in Weert begeleid ik als verliescoach mensen die vastlopen in hun leven.

Ik begeleid je om laag voor laag terug te keren naar jezelf. Naar wie je in wezen bent, onder alle patronen, maskers en overtuigingen.

Door stil te staan bij wat van nature al in jou aanwezig is, maar misschien verborgen ligt onder al die lagen, ontstaat er ruimte.
Ruimte om de verbinding met jezelf te herstellen.
Om weer steviger te staan, met meer innerlijke rust en vertrouwen.

Jezelf terugvinden na verlies. Oftewel: weer thuiskomen bij jezelf.

Je hoeft het niet alleen te doen. Ik kijk graag met je mee.